Malfermi ĉefmenuon

Vikifontaro β

Tra la Ŝtormo/Aŭtuna parko

< Tra la Ŝtormo

Aŭtuna parko

Neniam tiel belis la aŭtuno.

Paradas pompe en la park' la arboj

per milnuanca bunto de la farboj,

oranĝkoloro, flavo, ruĝo, bruno

fajreras en la milda bril' de l' suno,

kaj sub karesa flato de lumgarboj

la branĉoj zumas kiel aerharpoj

la melodion de mistera runo.

Mi dronas en ĉi granda idilio,

surfalas min folioj de tilio,

kaj la natur' senhoma min enlulas.

Sed min defore trafas nun murmure

obtuza bru'. La mondo tie brulas,

la historio marŝas al ni dure.